και μάλιστα με πρότεινε να με κεράσει ένα παραδοσιακό γλυκό τις Καρδίτσας μια πουντίγκα η αλλιώς κοφτή . Αφού έφαγα το νόστιμο γλυκό και χάρηκα την παρέα με τον κύριο Δημήτρη. Θυμάμαι καλά τα σοφά του λόγια που είπε σας μεταφέρω μερικά : Παιδί μου ! μου λέει υπάρχει ένα ρητό που λέγαμε παλιά όταν ήμασταν στα νιάτα μου και το λέμε πολύ πλέον στους νέους ότι εμείς παλαιοί στύβαμε πέτρες, και όμως έχω καταλάβει πως είχαμε φτώχεια περάσαμε δύσκολα χρόνια , αλλά αυτά τα χρόνια που ζουν οι νέοι μας αγόρια και κορίτσια είναι δυσκολότερα ! Και θα σου πω γιατί , εμείς τότε φτιάχναμε μια παράγκα και ζούσαμε έστω φτωχικά και σιγά σιγά κατορθώσαμε και φτιάξαμε σπίτι μονοκατοικία . Ενώ ένας νέος σήμερα δεν μπορεί να φτιάξη παράγκα και να ζήση , το σημερινό σύστημα προτιμάει να είσαι άστεγος στον δρόμο και να πεθάνεις από την πείνα ενώ έχουμε τόσες ανέσεις και αγαθά σήμερα. Χρειάζονται δάνεια η πολλά λεφτά για να κτίσεις ένα αξιοπρεπές σπίτι , όλο με τα νοίκια και με δάνεια χρεωμένοι για μια ζωή είναι οι νέοι μας! Και σκέφτομαι και λέω ότι μάλλον λεμόνια ναι λεμόνια .
Στύβαμε εμείς εκείνα τα χρόνια που σε αυτά τα δύσκολα χρόνια η νεολαία μας τα παιδιά μας παλεύουν με νύχια και δόντια ! Σε αυτούς αξίζει το ρητό στίβο πέτρες και όχι σε εμάς τους παλιούς τότε νέους λεμόνια στύβαμε μεις , ξανάπε ! Χάρηκα τόσο πολύ που ένας 72 χρονών ο κύριος Δημήτρης είχε μια τόσο καλή γνώμη για τους νέους της γενιάς αυτής , γιατί οι περισσότεροι στην ηλικία του μόνο τα νιάτα τους ευλογάγανε . Αυτά από ένα ταξίδι στην Καρδίτσα .


1 σχόλιο:
Καλός σε βρήκα και πάλη φίλε μου .
Να μας λες πάντοτε ιστορίες και διαδρομές με τον δικό σου τρόπο , σίγουρα θα ήθελα μια πουντίγκα τώρα :) . Και Σίγουρα ο κύριος Δημήτρης είναι ξεχωριστός άνθρωπος , βλέποντας τη σημερινή παγκόσμια κρίση η μάλλον το παγκόσμιο φρενοκομείο τη να πει και αυτός να είσαι πάντα καλά ΜΑΤΙΖ ο Θεός" μεθ" ημών .
Δημοσίευση σχολίου